skip to Main Content

De overheid stelt in de huidige participatiesamenleving hoge eisen aan haar burgers. Burgers moeten zelfredzaam zijn om mee te kunnen doen. Maar hoe reëel is het om dit van iedereen te verlangen? Over welke vermogens moet je beschikken om zelfredzaam te kunnen zijn? De Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid (WRR) constateert dat er een behoorlijk verschil is tussen wat de overheid van burgers verwacht en wat zij aankunnen.

Met haar in april 2017 verschenen publicatie wil de WRR bereiken dat goedwillende burgers die wel eens een steekje laten vallen – omdat ze even niet opletten of zaken voor zich uitschuiven – niet onevenredig zwaar worden bestraft door de overheid. De WRR geeft handvatten hoe de overheid haar menselijk gezicht kan versterken door rekening te houden met de verschillen die er tussen burgers nu eenmaal zijn. Niet iedereen houdt bijvoorbeeld altijd even goed het overzicht. En niet iedereen is even goed in plannen of het tijdig inroepen van hulp. We noemen dit ‘doen-vermogen’. Burgers die door een gebrek aan doen-vermogen steken laten vallen, doen dat dus veelal niet door onwil, maar door onvermogen. De titel van de publicatie heet niet voor niets ‘Weten is nog geen doen’.

HollandSpoor is door de WRR gevraagd om hen te adviseren bij de communicatie met de media over dit rapport. Een rapport dat voor iedere communicatieprofessional overigens een ‘must’ is om te lezen. Het zet een volgende stap in de toepassing van gedragswetenschappelijke kennis in communicatiebeleid.

Back To Top
×Close search
Zoeken